เงินเยอะไม่ได้แปลว่ารวย แต่เงินน้อยก็ไม่ใช่ว่าจะสุขใจเสมอ คริปโทให้คุณได้

ชีวิตผมเหมือนคนรุ่นผมทั่วไปครับ คือพอมีพอกิน ไม่อด แต่ก็ไม่เหลือพอให้มั่นคง เหมือนอยู่กึ่งกลางระหว่างความฝันกับความจริง ซึ่งมันก็เหนื่อยหน่อยๆ เหมือนกัน ช่วงนี้ผมเริ่มสนใจเรื่อง "เทรดคริปโต" มากขึ้น เพราะพูดกันตรงๆ เลยคือ "ผมอยากมีเงินเยอะๆ" ไม่ได้มาอ้อมค้อมครับ ผมไม่ได้อยากเป็นเซียนการเงิน หรือเป็นนักวิเคราะห์เศรษฐกิจอะไรทั้งนั้น แค่ผมอยากมีเงิน อยากรู้สึกว่าตัวเองควบคุมชีวิตได้มากกว่านี้ อยากเลิกอยู่แบบเดือนชนเดือน อยากมีโอกาสไปเที่ยวต่างประเทศกับเขาบ้าง อยากมีบ้านสักหลังเล็กๆ ที่พอเปิดหน้าต่างแล้วไม่ต้องเห็นกำแพงบ้านคนอื่น ผมรู้ว่าหลายคนคงตั้งคำถามว่า "เงินเยอะแล้วมันจะยังไง" หรือ "จะเอาเงินไปทำอะไรนักหนา" ซึ่งผมก็เข้าใจนะครับ เพราะผมก็เคยคิดแบบนั้นเมื่อก่อน ตอนที่ผมยังเรียนมหา’ลัย ผมมองคนที่วิ่งหาสตางค์เป็นพวกบ้าวัตถุ เป็นพวกไม่รู้จักพอ แต่พอผมเริ่มใช้ชีวิตจริง เจอบิลค่าเช่าห้อง เจอค่ากิน ค่าเดินทาง ค่าโทรศัพท์ ค่าใช้ชีวิตทุกอย่างที่มันไม่เคยสอนในห้องเรียน ผมถึงเข้าใจว่า "เงิน" มันไม่ใช่สิ่งที่หรูหรา แต่มันคือสิ่งที่จำเป็น คนรุ่นผมหลายคนก็คิดแบบเดียวกันครับ คืออยากมีเงินเยอะๆ ไม่ใช่เพราะอยากเป็นเศรษฐี แต่เพราะไม่อยากอยู่ในจุดที่ต้องเลือกระหว่างซื้อข้าวกับจ่ายค่าไฟ มันเป็นความจนที่ไม่ได้แร้นแค้น แต่ก็ไม่ได้มั่นคง ความฝันของพวกเราหลายคนมันก็แค่ "อยากอยู่แบบไม่เครียด" เท่านั้นเอง คริปโตมันดูเหมือนทางลัดครับ มันดูเหมือนโอกาสที่เราอาจจับได้ ถ้าเราศึกษาพอ ถ้าเรากล้าเสี่ยงพอ ผมไม่ได้บอกว่ามันง่ายนะ เพราะผมรู้ว่ามันผันผวน และหลายคนก็หมดตัวกับมันเหมือนกัน แต่ผมเชื่อว่าทุกการลงทุนมันมีความเสี่ยงหมดแหละครับ ไม่ว่าจะหุ้น ที่ดิน หรือแม้แต่การเปิดร้านขายกาแฟเล็กๆ หน้าปากซอย ที่ผมมองว่าเทรดคริปโตน่าสนใจก็เพราะมันเข้าถึงง่าย ไม่ต้องมีเส้น ไม่ต้องรู้จักใคร ไม่ต้องมีทุนเยอะ เริ่มจากหลักร้อย หลักพันก็ยังได้ ขอแค่เรารู้จริงและใจถึงพอ ผมเห็นหลายคนเริ่มจากศูนย์ แล้วพอจับทางได้ก็ทำเงินได้เป็นแสนภายในเวลาไม่นาน ซึ่งบางทีในระบบปกติมันต้องใช้เวลาหลายปีเลยนะกว่าจะเก็บเงินได้ขนาดนั้น แต่ใช่ครับ ผมก็ไม่ได้โลกสวยขนาดนั้น ผมรู้ว่าคนที่รวยจากคริปโตจริงๆ ก็มีไม่เยอะ ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกที่เข้าก่อน หรือมีทุนมากกว่าเรา มีเวลาให้ศึกษามากกว่าเรา ซึ่งมันก็ทำให้ผมเคารพคนรวยบางคนนะครับ ไม่ใช่ทุกคน แต่พวกที่สร้างตัวมาด้วยมือเขาเอง ไม่ได้เอาเปรียบคนอื่น ผมมองว่าเขา "เก่ง" มาก ผมไม่อิจฉา แต่ผมอยากเดินตามบ้าง แต่กับคนรวยบางคนที่แค่เกิดมาในครอบครัวที่มีอยู่แล้ว ผมก็ไม่ได้เกลียดนะ แต่ผมรู้สึกว่าเรามันคนละโลกกัน คือเขาเล่นคริปโตเพราะอยากลอง แต่เราจะเล่นเพราะหวังเอาตัวรอด ต่างกันมากครับ ความเสี่ยงของเขาคือขาดทุนเล่นๆ แต่ของเราคือเงินทั้งเดือน บางทีมันก็ทำให้เราต้องคิดให้หนักก่อนจะเทรดทุกครั้ง ส่วนเพื่อนๆ ในรุ่นเดียวกับผม ผมเห็นคนเริ่มเข้ามาในวงการนี้มากขึ้น บางคนก็ทำเงินได้จริง บางคนก็เลิกไปเลยเพราะขาดทุนหนัก แต่สิ่งหนึ่งที่ผมเห็นคือ "ทุกคนอยากมีชีวิตที่ดีขึ้น" มันไม่เกี่ยวกับว่าใครโลภ หรือใครไม่พอ มันคือความรู้สึกว่าเราอยู่ในโลกที่อะไรก็แพงขึ้นทุกวัน แต่รายได้เรายังเท่าเดิม แล้วเราจะอยู่เฉยๆ ได้ยังไง ผมมองว่าการเทรดคริปโตมันไม่ใช่คำตอบทุกอย่าง แต่มันคือโอกาสหนึ่ง ซึ่งคนอย่างผมไม่ค่อยมีโอกาสให้เลือกมากนัก เราไม่มีบ้านให้ขายไปลงทุน ไม่มีที่ดินให้ปล่อยเช่า ไม่มีมรดกตกทอด สิ่งที่เรามีคือ "ความหวังกับอินเตอร์เน็ต" แค่นั้นเอง ผมไม่ได้ฝันว่าอยากเป็นเศรษฐีร้อยล้านพันล้านนะครับ แค่ผมอยากตื่นมาแล้วรู้ว่าถ้าวันนี้ไม่ทำงานหนึ่งวัน ผมก็ยังมีเงินกินข้าว ผมอยากให้พ่อแม่ไม่ต้องเป็นหนี้ ผมอยากมีเงินพาแฟนไปเที่ยวแบบที่เขาไม่ต้องควักตังค์ออกเองทุกครั้ง แค่นั้นเองครับ ตอนนี้ผมยังไม่ได้เริ่มเทรดจริงจัง แค่กำลังเรียนรู้ อ่านบทวิเคราะห์ ดูคลิป หัดใช้โปรแกรมเทรด ลองเทรดเดโมบ้างบางวัน แต่ผมตั้งใจครับ ไม่ใช่เพราะหวังจะรวยข้ามคืน แต่เพราะผมหวังจะเข้าใจมันให้มากพอ ก่อนจะเอาเงินจริงของตัวเองไปเสี่ยง ผมคิดว่าแค่นี้ก็ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีแล้ว ท้ายที่สุดผมอยากบอกกับใครก็ตามที่กำลังคิดจะเริ่มเทรดคริปโตว่า อย่าทำเพราะกลัวจะพลาด อย่าทำเพราะเห็นคนอื่นเขาทำแล้วรวย ทำเพราะคุณเข้าใจมันจริงๆ เพราะคุณมีแผน เพราะคุณรู้จักความเสี่ยง ไม่ใช่เพราะความอยากรวยอย่างเดียว ถึงผมจะอยากมีเงินเยอะๆ แต่ผมก็ไม่อยากได้มันมาในแบบที่ต้องเสียชีวิตไปทีละน้อยทุกวัน โลกมันไม่ง่ายหรอกครับ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีทางรอด แค่ต้องหาทางให้เจอ และผมว่าคริปโตอาจจะเป็นหนึ่งในทางนั้น — ถ้าเราเดินมันด้วยความเข้าใจ ไม่ใช่แค่ความหวัง